Mathias D'Hondt blogt!

Mijn lief merkte het reeds op, nog voor we de deuren van het sportpaleis binnen gingen: hier lopen vooral oudere mensen rond. Hipsters tussen de dertig en vijftig jaar. Of dat gegeven eigen is aan de Nekka-nacht op zich, dan wel aan het programma van dit jaar, kan ik u niet vertellen. Het was mijn eerste Nekka-nacht.

Niet dat het erg is om met zo’n mensen een concert mee te maken. Ze drummen niet aan de deuren, ze drinken (meestal) niet teveel en ze doen niet hysterisch. Ik heb het op concerten, gericht op de Vlaamsche Jeugd wel anders geweten.

Goed, de Nekka-nacht dus. Centrale gasten dit jaar waren de ideale schoonzonen van Yevgueni en ideale bompa Jef Vanuytsel. De schoonzonen speelden in het eerste deel, den bompa in het tweede deel. Ik zou de set van Yevgueni in het tweede deel gelegd hebben, omdat die net iets energieker was. De avond zou iets stomender afgesloten worden, dan nu het geval was met Jef Vanuytsel.

Yevgueni begon het optreden met ‘Man zijn’. Hier en daar zagen we na goed vijf maten al een aantal konten vrolijk uit de bol gaan. De rest van het publiek genoot van de vrolijke muziek en tekst. Want dat heb je natuurlijk met muziek van Yevgueni, Luc De Vos, Sarah Bettens, Jan De Wilde, Thé Lau, Boudewijn de Groot en Jef Vanuytsel (zijn ze dat allemaal?): heel mooi om naar te luisteren, maar niet echt geschikt om er een danske op te placeren. (Niet dat ik dat op geschikte muziek wél zou doen, ik ben nog minder beweeglijk dan een flinke boomstronk.)

Jef Vanuytsel deed op zijn beurt ook weer z’n best om de zaal te entertainen, en het lukte nog aardig ook. Enkel ‘De zotte morgen’ ging helemaal verloren in de omvang van het sportpaleis. Andere nummers werden door de band in een stevig arrangement gegoten en zeer energiek gebracht door Jef. Den bompa genoot zichtbaar van het optreden en werd op slag twintig jaar jonger.

Tijdens de Nekka-nacht blijft het dak netjes op het sportpaleis staan. Echt helemaal wild werd het publiek nooit. Maar, zoals De Standaard ook al schreef: het applaus was vast en zeker gemeend.

En hop, nog een mashup-filmpje. Straatmuzikanten vanover de hele wereld spelen ‘Stand by me’.


Via @stvn

Zo, messieurs-dames. De verhuis is afgerond. Vanaf nu gaat het verhaal hier verder. Voorlopig blijven de feeds komen via de gebruikelijke weg, zodat u ook nu gemakkelijk kunt blijven volgen. Ook bezoeken aan het oude domein, of mailtjes naar een oud adres worden (binnenkort) zorgvuldig opgevangen.

Bedankt om mij tot hier te volgen. Het verhaal gaat opnieuw van start. Zet u, en maak het u gemakkelijk.