Verkiezingsuitslag 09 in 7 bedenkingen.
- Voor de verkiezingen had ik gehoopt dat zowel Dirk Van Mechelen, Frank Vandenbroecke als Kris Peeters verder mochten besturen van de kiezer. Hoe meer stemmen geteld werden, hoe dieper ik mijn hoop begraven heb. Mathematisch is het mogelijk, maar de partij van Bart De Wever is incontournable bij de komende regeringsvorming. Als Peeters de wil van de kiezer respecteert, gooit hij één van de twee ex-coalitiepartners overboord.
- (West-)Vlaanderen stemt voor Jean-Marie Dedecker, maar niet voor zijn lijst. En dit in tegenstelling tot de N-VA van Bart De Wever. Die was in Antwerpen populair, maar ook de kandidaten in de andere provincies deden het goed.
- ‘Na tien jaar hard werken, de begroting in orde brengen, […], komt dit hard aan.’ Ik begrijp Dirk Van Mechelen.
- Naar mijn gevoel heeft Vlaams Belang geen slaag gekregen. Dit is eerder een ‘normalisering’ van het aantal stemmen. Extreem-rechtse kiezers zullen ook deze keer voor de partij gestemd hebben. Het zijn de mensen die zweven tussen rechts en extreem rechts, en die vroeger dus neigden naar Vlaams Belang, die deze keer voor lijst De Wever en lijst Dedecker gestemd hebben. Voor het eerst in jaren zien we hoe groot extreem-rechts in Vlaanderen écht is. En dan is de conclusie: Vlaams Belang is nog steeds de op één na grootste partij van Vlaanderen. (Wat ik ten zeerste betreur.)
- Ook ik heb een déjà-vu gevoel. Ik hoop van harte dat er op deze verkiezingen geen impasse volgt, zoals we meegemaakt hebben na de federale verkiezingen van 2007. Ik hoop het echt. Het stemt mij dan ook niet gelukkig dat Open VLD nu al dreigt met het verlaten van de federale regering, dat Bart De Wever stoere praat verkoopt, dat ook SP.A al een conditio sine qua non heeft, dat…
- Vlaanderen stemt, zelfs in deze crisistijden, centrum-rechts. Ik hoor op het internet veel linkse stemmers roepen van ‘arm Vlaanderen’ en ‘ze kiezen voor het status quo’. Dat is allemaal snel gezegd, en het is hun goed recht om dat te zeggen. Maar het is een vreemde vaststelling dat de socialisten –naar eigen zeggen dé partij van het volk, in moeilijke tijden- zich maar moeilijk weten te handhaven, in een periode waarin ze zich normaal gezien goed in hun sas zouden moeten voelen. In plaats van zo luid te roepen, kunnen ze misschien eerst eens in eigen boezem kijken?
- ‘Constantia et labore’, sprak Bart De Wever. Het zal nodig zijn, beste verkozenen. Hora ruit, hora est!
No comments yet