Mathias D'Hondt blogt!

Het was een ongelukkige samenloop van omstandigheden: op tafel lagen twee artikels uit De Standaard, schreeuwend om aandacht: Vrouw wordt steeds mooier, man niet en Decolleté nefast voor carrière? Rond die tafel zat een gezelschap, bestaande uit flink wat testosteron en hier en daar een vertegenwoordiger van Het Sterke Geslacht.

“Te veel vlees tonen, stuit mannelijke collega’s namelijk tegen de borst”, schrijft het artikel. Een leuke woordspeling, maar schuilt er ook een grond van waarheid in? Op een andere pagina van de bewuste krant lezen wat dat het vlees steeds mooier wordt.

Wie zet de mooiste bloemen in de verste hoek van de woonkamer? Wie gebruikt er minder parfum als het een welriekend flesje betreft? Om terug naar de wereld van het vlees te keren: eet u minder biefstuk, als het juist een bijzonder mals exemplaar is?

Wel?

Oh, en u zal waarschijnlijk zeggen “dat ik de inhoud van de twee artikels aan het verdraaien ben” en “dat er nergens staat dat mooier vlees meer weggestoken wordt”! Dat is waar, maar zo gaat dat nu eenmaal met toogpraat.

Wij, de mannen, hebben een advies opgesteld voor jullie, de vrouwen. Het heet Subtiel en ik pen het even voor jullie neer:

1. Schmink op de snoet: hoeft niet, liever niet zelfs. Mocht het nodig zijn; graag subtiel.
   (We dalen af)
2. Een decolleté levert pluspunten op, maar hou het –tja- subtiel. Denk cinema: de trailer licht een tipje van de sluier op, de film verklapt de rest. Wordt er teveel verklapt in de trailer, dan is de pret er af. Voor ons dus geen decolleté van de eeuw, alsjeblieft.
   
   (Nog een beetje naar beneden)
3. Broek/Rok. Een échte rok wordt in de zomer op applaus onthaald. Met echt bedoelen we: hij moet vrolijk kunnen wapperen in de goedgezinde wind. Mini stukjes stof die quasi onbeweeglijk zijn, worden beter niet gekocht, laat staan gedragen.Over broeken hebben niet echt gesproken, maar zowel over broek als rok hadden we nog het volgende te zeggen: “loopt ge bijna met uw gat bloot, loop dan vooral niet in ons zicht”.

   Met kleedjes kan je niet mis doen, ‘t is maar dat je het weet.

4. Dat was het.

Geef toe: echt moeilijk doen we niet hé. U, als vrouw, moet gaan voor een mannelijke “jawadde”. Die “jawadde” ligt te midden van twee uitersten, zijnde “zo’n saaie” enerzijds en “die is reclame voor zichzelf aan het maken” anderzijds. Of om het voornoemde artikel te citeren: “Tenzij je borsten voor het werk belangrijk zijn, kan je echter beter indruk maken met andere eigenschappen.”

Zo gaat dat met digitale foto’s. Je neemt ze, bekijkt ze eenmaal op computer en daarna belanden ze in de donkerste regionen van een externe harde schijf. In het beste geval krijgen ze een aantal trefwoorden mee, en zitten ze netjes gesorteerd. Over het slechtste geval spreken we niet.

Digitaal fotograferen maakt een mens minder selectief. Het kost geen cent om de foto’s te nemen, laten ontwikkelen is er al helemaal niet meer bij en met de huidige prijzen van diverse opslagmedia vormt ook foto’s bewaren geen probleem meer. We bewaren massaal al onze foto’s –ook de slechte. Het is de hoeveelheid en (in mindere mate) de kwaliteit die ons belet om ze achteraf nog vaak op te duikelen.

Ook in digitale tijden is de mooiste foto diegene die op papier of doek staat. Zo eentje die geen vluchtig bestaan op Facebook heeft, maar die in een mooie kader aan de muur hangt of in een tof foto-album prijkt. De mooiste foto, is de foto die regelmatig bekeken wordt.

Vandaar dat ik daarnet enkele foto’s doorgestuurd heb, om te laten afdrukken. Ik ben nogal tevreden over de diensten van Kruidvat, nochtans niet de meest klinkende naam in de foto-wereld. De website en software van Kruidvat is duidelijk en gebruiksvriendelijk, en werkt volledig online. Ook qua prijs zit het daar wel goed. Ook het feit dat er in Oudenaarde een filiaal van de keten is, speelt mee. Mochten er ooit problemen zijn, is hulp nooit veraf.

Maar het kan altijd beter, denk ik dan. In de nabije toekomst wil ik nog meer foto’s laten afwerken, en dat hoeft niet noodzakelijk bij Kruidvat te zijn. Zijn er lezers die ervaringen hebben met andere services? Van photo.com en spector.be heb ik al gehoord. Zijn dat de grootste? De beste? Wie speelt er nog mee op de markt?

Tips, ervaringen met bepaalde sites, het interesseert mij allemaal. U bent alvast bedankt voor uw wilde verhalen!

Het artikel Mira: eenvoud siert staat online op www.damusic.be. De foto’s zal ik binnenkort online zetten op Flickr, eenmaal mijn pro-account geactiveerd is.

Ze zeggen wel eens dat de leukste avondjes uit, diegene zijn die je niet op voorhand geregeld hebt. Donderdagnacht was zo één van die avonden. Het plan was om rond acht uur naar de feesten te gaan, werden slechts enkele uren op voorhand gemaakt. Plannen over wat te doen die avond zijn er amper geweest. Op goed geluk, dus.

Het geplande deel was een concert van Saxonair met Tuur Florizoone, dat doorging op het podium van Bij St-Jacobs. We waren rijkelijk te laat, waardoor we maar een half concert gezien hebben. Jammer! Dat wordt een volgende keer goed gemaakt.

Na het optreden van saxofoonkwartet plus accordeon, bleven we gezellig zitten. Op het podium ontplooide zich een grote strijkersmacht, aangevuld met percussie en hier en daar een blazer, en we waren zeer benieuwd wat dat mocht voorstellen.

De naam van de groep is Strings, en ze werden aangekondigd als een groep die van overal invloeden ondergaat, en die alle mogelijke muziek speelt. Wij waren zeer onder de indruk van dit orkest. De muziek klonk niet meteen bekend in de oren, maar ze was zo energiek dat ze als een magneet de mensen op het plein liet kleven. Puur vakmanschap.

Van Bij St-Jacobs is het maar twee minuten stappen naar de Salsabar in de Bibliotheekstraat, een relatief onbekend stukje Gentse Feesten dat we alleen maar kunnen aanraden. Het is er gezellig ingericht en de muziek doet zelfs de meest donkere regenwolken verdwijnen.

De avond afsluiten deden we, na een omzwerving langs Polé Polé, in de Duveltent, met de Kinepolis-collega’s. Ook op het onverwacht, en ook zeer gezellig.

Onverwacht en gezellig. Zo zouden De Feesten altijd moeten zijn.

Luc De Vos met Gorki op Boomtown: lees  Mia en de hemelsluizen op www.damusic.be en bekijk de fotoset op Flickr.

Het verslag voor damusic.be volgt morgen, en ook de foto’s naar Flickr uploaden zal voor morgen zijn. Deze echter, wilde ik u niet onthouden. Vlaamse überrocker Luc De Vos op het podium van Boomtown@Kouter.

Hotelketen Ibis organiseerde onlangs een massaal kussengevecht in het Antwerpse centrale station. Dit levert erg leuke beelden op, maar het doet toch denken aan een goedkope rip-off van het Op zoek naar Maria-filmpje dat VTM enige tijd geleden in datzelfde station maakte. Benieuwd of deze beelden binnenkort ook in een commercial gebruikt gaan worden.

(Via Bart)

Muziek beluisteren en onzin schrijven, het zijn twee bezigheden waar ik mij al eens mee bezig hou. Vandaag mag ik het voor de eerste keer samen doen voor een échte site! Zo van: concert gaan bekijken, de dag erna een artikeltje online zetten. Het lijkt mij heerlijk om te doen.

Het moet trouwens ook de eerste keer zijn, dat ik mij op een artikel voorbereid heb. De cd’s van Luc De Vos en de zijnen vanonder het virtuele stof gehaald, een beetje achtergrondinformatie en interviews met de Gentse King of Rock gelezen, zo van die zaken.

Ook mijn taalgebruik werd onder de loep genomen. Hier op dit blog viert inconsequent gebruik van woorden, leestekens en dergelijke meer hoogtij. Op zo’n echte site zijn er regels, voorschriften en een eindredactie. Los van het grammaticale keurslijf, wil ik ook nog dat mijn recensies aangenaam zijn om te lezen. Vandaar dat ik het Stijlboek van De Standaard nog eens opengeslagen heb.

Samengevat: ik ben er klaar voor! Hopelijk maakt Gorki er vanavond een feestje van!

Zorgen slechte weersvoorspellingen en constante motregen ervoor dat de Gentse binnenstad leeg blijft op de eerste dag van de feesten? Het enige juiste antwoord is: “neen, absoluut niet”. Toen wij rond middernacht de feestzone binnen doken, was er nauwelijks nog plaats om met ons gat te draaien. Enkel in het Baudelopark was het mogelijk om zich voort te bewegen, zonder één of andere olympische discipline te moeten uitoefenen.

Lang zijn we niet op de feesten gebleven. Een beetje sightseeing langs alle pleinen. Hier een pintje, daar een hamburger. We waren niet in compagnie. Het plan was om na het werken iets te gaan drinken met de collega’s, maar de communicatie liep wat mank.

En de regen hé, de regen.

Wat onthouden we van gisterenavond? Primo: crisis? Welke crisis? Aan de massa volk en de gemoedstoestand van sommige feestvierders te zien, zullen de Gentse Feesten weinig last ondervinden van de crisis. Ook niet als het regent. Secundo: mocht ik elke dag gaan feesten, zouden het Baudelopark en Bij Sint-Jacobs mijn vaste stekjes worden, denk ik. Tertio: tram 1 rijdt tijdens de feesten de klok rond, en dat met een mooie frequentie.

Enige tijd geleden stuurden de mensen van de reclameregie mij een koffiepakket van Nescafé. Inhoud: oploskoffie (espresso, cappuccino en ijskoffie), twee mooie tassen en een boekje. Een mooie geste, ware het niet dat ik echt niet graag koffie drink.

Het was dus zoeken naar een persoon die wel koffie lust, en die het opgestuurde poeder voor mij wilde testen.

Annelies –op de foto net uit de douche- is geen blogmens. Een uitgebreide review is er dus niet van gekomen. Ik mocht wel zeggen “dat het lekkere koffie is”. Geloof mij vrij, dat is heel mooie reclame.

En nu we toch bezig zijn met reclame te maken –dat is trouwens de bedoeling natuurlijk, als ze zo’n zaken opsturen- geef u ik nog graag volgende link mee: op www.nescafe.be kan u zelf een tas ontwerpen. De beste inzendingen winnen een prijs. Omdat mijn ego wat te strelen, heb ik mijzelf op zo’n tas gezet. Kwestie van het één en anders eens uit te testen.

Ziezo, iedereen gelukkig. Nescafé omdat ook hier wat reclame werd gemaakt. Ikzelf omdat ik twee mooie tassen heb gekregen en Annelies omdat ze, als ze in Gent is, ook iets anders te drinken krijgt dan cola.