Debat.

Herman De Croo heeft kanker, en ineens is het land te klein. Hij vindt het niet kunnen dat hij maar vijf dagen op zeven bestraald wordt. “Mijn kankercellen doen hun werk ook in het weekend”, zegt de burgemeester van Brakel.

Elke kankerpatiënt maakt zich deze bedenking. “Waarom in het weekend niet?” En elke kankerpatiënt gaat met die vraag naar de dokter en krijgt er een degelijk antwoord op. Want het antwoord is er: ik hoorde het in een een programma op Radio 1 en het stond in de krant.

Herman De Croo vond het antwoord van zijn dokter niet adequaat –in de veronderstelling dat hij met zijn arts gepraat heeft. Neen, hij stapte naar de pers, het medium dat hem in deze komkommertijden maar al te graag een forum gaf. In zijn hand een Deense studie die pleit voor 6 bestralingsdagen per week.

De Croo heeft maar één probleem: hij is geen dokter. Het debat over het aantal bestralingen, de dosissen, et cetera moet gevoerd worden door academici, niet door politici. Mensen die voldoende kennis verworven hebben om de discussie ten gronde te voeren.

Wat Herman De Croo doet, komt op z’n minst over als ‘handelen in eigen belang’. De man doet het –laat ons hopen- met de beste bedoelingen, alleen de manier waarop is verkeerd. Laat ons in dergelijke debatten geen politiek mengen.

Het debat moet op academisch niveau gevoerd worden. De politiek moet daarna op basis van de eerder geformuleerde aanbevelingen een wettelijke kader formuleren. Niet omgekeerd.