Fi:hP (ii).

Dat het heel wat werk met zich mee brengt, een festival bezoeken als persjongen. Aangenaam werk, weleens waar. Mijn verslag van mijn eerste festivaldag is binnen en verschijnt –als alles goed gaat- binnenkort op damusic.be. Morgen volgt de tekst over de verschillende optredens van de zondag. En tussendoor hou ik me wat bezig met de foto’s.

“En Mathias, hebt ge goede dingen gezien aan den Donk?” Het zal nog niet! Op zaterdag heb ik erg genoten van Lady Linn en Arsenal. Le Grand Mix (zo heet het hoofdpodium op Fi:hP) was telkens vele malen te klein. Wat een sfeer, wat een ambiance! En wat een muzikale topprestatie hebben beide bands geleverd!

Ook The Subs zorgde op Democrazy Stage voor een wild feestje, maar snoeiharde elektronica is minder mijn genre.

Zondag was mijn tweede festivaldag, en ook wel de dag waar ik het meest naar uit keek.

Robin Sheppard zorgde er met zijn soloproject Sophia voor dat je even vergat dat je op een grote festivalweide stond, en niet in een intieme club. Zes strijkers, een akoestische gitaar en mooie, trage en terughoudende liedjes; meer hoeft een optreden soms niet om het lijf te hebben.

Heather Nova hoeft natuurlijk niet geïntroduceerd te worden. Dit is singer-songwriter-muziek zoals we het graag hebben. Muzikaal gezien was het best een goed optreden, maar het was ontzettend jammer dat Heather met zo’n lang gezicht op het podium stond.

We hoorden in de wandelgangen zeggen dat ze niet gelukkig was dat het optreden plaats vond in een tent. Toen tijdens het optreden ook de klankmix niet altijd juist zat, werd de 42-jarige zangeres zichtbaar kwaad. Ze verdween na het optreden in alle stilte van het podium, zonder afscheid of bedankje, zonder bisnummer. Sterallures, zeker?

Tja, en wat te zeggen van Woven Hand? Stevige punkrock mét attitude. Fuck interactie met het publiek, fuck overbodige bindteksten. Eens goed op het podium spuwen en verder spelen, zo doen wij dat! Het werd een heel intens optreden.

Het was aan soullegende King Solomon Burke om Feest in het Park af te sluiten. De vader van 21 kinderen is momenteel zo zwaarlijvig, dat hij niet meer op zijn benen kan staan. Maar zijn stem heeft nog niets aan kracht moeten inleveren.

Dit was een perfect georkestreerd optreden. Weinig spontaniteit, en geen improvisatie. Maar het werd wel een feest, daar in Le Grand Mix.