Einde, fin.

U was het misschien uit het oog verloren, maar u heeft de laatste episode van de Frankrijktrip nog tegoed. Bij deze.

Ze gingen ons bij de botenverhuur niet liggen hebben, deze keer. We vertrokken ruim op tijd, opdat we onze lijven tijdens deze laatste dag zeker nog in zo’n welgevormd stukje namaak konden stoppen.

Oh, goed nieuws bij de aankomst! Deze keer was er wél iemand van de firma aanwezig… om te zeggen dat we niet mochten vertrekken. ‘Men voorspelt teveel regen, waardoor de Chassezac (de rivier, nvdr) te snel kan stijgen.’

Bummer, en ook wel: ‘Jan De Nul’. Daar stonden we dan; voor de tweede maal gestrand op een scheet van ons doel. Jakob en ik kochten in Les Vans nog een souvenir pour le dames en toen dropen we terug af. Voor de laatste maal de berg op, richting Saint-Mélany.

Samen met onze tristesse, begon ook de regen aan zijn jeremiade. Het zou de volgende morgen uitmonden in een flinke storm, waarvan wij de gevolgen enkel achteraf in het nieuws hoorden.

Of toch niet. De natte kleren die we er aan over hielden, die voelen we nog altijd aan ons billen kleven. Het is een gevoel als een ander, om de vakantie af te sluiten.