Zeurpiet.
Zegt Michiel in de commentaren:
“Nu wat mij de laatste tijd opvalt met uw blogs is dat het enorm kritisch is. Nu een vergelijking maken met een bekende schrijver kan ik niet omdat mijn literaire kennis daar niet uitgebreid voor is. Maar schuilt er misschien een kleine Herman Brusselmans in u zonder vaginalisering en gefak (sic) weliswaar. Of zit ik daar dan ook weeral compleet naast?”
Ik schreef de opgelopen tijd (weken, maanden?) inderdaad een aantal kritische blogs. Onbewust, tot die ene commentaar. De reden is niet dat ik Herman Brusselmans van zijn vulgaire troon wil stoten, noch dat ik met een scherpe pen alles en iedereen in de vernieling wil schrijven. Er is geen missie, geen geheime agenda.
Neen, de reden is heel eenvoudig. De laatste tijd (weken, maanden?) is het erg druk geweest voor mij –net zoals voor iedereen, waarschijnlijk. Schoolwerk, Kinepolis, die twee vooral, en daarnaast nog een aantal nevenprojectjes. Aan enkele andere zaken ben ik nauwelijks toegekomen. Sportief wezen doen is daar één van, bloggen ook.
Kritiek schrijven is van het gemakkelijkste om te doen. Er dient zich een bepaald iets aan, waar jij je om die en die en die reden niet in kan vinden. Hopla, een artikel is bedacht, nu nog uitschrijven. Toffe, positieve verhaaltjes schrijven is veel moeilijker. Daar moet aan gewerkt worden. Het moet veel meer ‘rijpen’ en het is moeilijker om daar even snel een vlotte structuur in te krijgen.
Dus neen, ik ben geen pessimistische of sceptische zeurpiet geworden. Het is –tijdelijk- een gemakkelijkheidsoplossing. Tot na de examens. En, wie weet, blijft er in het tweede semester wél meer tijd over om te bloggen. Ik hoop het met u.
Ik weet niet of het ligt aan de schrijfstijl of aan mijn eigen interpretatie, maar het lijkt me dat je, Mathias, een beetje in “u gat gebeten” bent. Persoonlijk had ik het commentaar van Michiel anders opgevat dan jezelf. Het is me ook opgevallen dat de stukken die je schrijft een andere lading gekregen hebben de laatste tijd, maar dat ligt voor mijn part niet aan de “gemakkelijkheid” van het schrijven van een kritiekartikel en eerder aan je opleiding. Bovendien hoeft kritiek niet negatief te zijn. Volgens mij is het gewoon iets bekijken vanuit een andere standpunt dan het oorspronkelijke.
Het is trouwens niet omdat je je eigen mening formuleert, dat je een zeurpiet wordt. Persoonlijk kan ik je stukken wel appreciëren, en zeker de mengelmoes van de verschillende onderwerpen.
Ah, nee hoor, ik ben helemaal niet ‘in mijn gat gebeten’.
Ik vond het een interessante opmerking omdat ik er nog niet had bij stilgestaan, en omdat mijn reactie erop nogal lang was geworden, schreef ik er gewoon een nieuwe post over. Ik heb nooit het gevoel gehad dat Michiels reactie negatief was.
Trouwens, negatieve reacties mogen natuurlijk altijd. Ik kan tegen kritiek, en ik wil bijleren. Laat je maar gaan.
Ik vind het juist positief dat jongeren kritisch durven zijn. “Kritisch zijn” doet mensen nadenken en dat heeft niets te maken met “zeurpiet”, “verzuurd zijn” of dergelijke. Er wordt al genoeg pulp gepubliceerd in onze kranten en op tv. Houden zo, Mathias. Wij reageren wel!
Absoluut met eens, mijn commentaar was zeker niet negatief bedoeld maar eerder een vaststelling. En naar mijn weten was het initiële doel toch een beetje reactie uit te lokken?
Misschien was het ook wel een kleine oproep naar meer, mooie verhaaltjes en leuke weetje zijn allemaal wel boeiend om te lezen. Maar een kritische analyse met juiste argumenten is volgens mij veel moeilijker dan ‘louter’ een vrolijk tekstje schrijven ?
Nu wat er ook gebeurt in de toekomst, ik blijf alvast lezen. En indien de tijd me toelaat te reageren, zal ik zeker en vast niet bang zijn mijn mening te uiten.
Alvast mijn oprechte felicitaties voor uw werk! Terwijl jij tijdens “den blok” naar onnozele filmpjes kijkt, probeer ik wat meer tijd te maken om blogs te lezen.