Eurosong.

Groot nieuws! Ze hebben op de VRT een sukkelaar gevonden die dit jaar in Oslo de vaderlandse Eurosongkleuren gaat verdedigen. Hij heet Tom Dice en hij werd bekend dankzij X-Factor. Tom Dice is de eerste kandidaat die aangeduid werd door de openbare omroep, en niet door het publiek dat enkele weken lang mensen en groepen naar de finale kon stemmen. Weg met de voorrondes dus, er werd toch alleen maar over geklaagd.

Vanaf nu kan het circus weer beginnen. Iedereen vindt Me and my guitar een “sober en mooi” nummer. “Met eenvoud verras je misschien nog het meest”, zei André Vermeulen. Mooi is het liedje misschien wel, maar origineel alleszins niet. Alleen al in het kleine België worden er elke dag een dozijn-en-meer zo’n nummers gemaakt. En de zanger? Hij zingt mee met een cd’tje, trekt gekke bekken bij die ene hoge noot en ziet eruit als een ideale schoonzoon. Opvallen in Europa? Ik dacht het niet. De Oost-Europeanen nemen opnieuw hun schaars geklede dames mee en –wie weet- zet Ierland dit jaar een sprekende kameel op het podium. België zal zorgen voor een onderbreking in het programma, een plaspauze.

Achteraf volgt dan de discussie: moeten we nog meedoen? Wat is er misgelopen? André Vermeulen himself had toch gezegd dat het misschien wel zou lukken? Om maar te zeggen dat ‘zaken van staatsbelang’ in België steeds opnieuw verkeerd ingeschat worden. Misschien moeten we die Serviërs toch maar beloven dat we ze massaal gaan regulariseren. In ruil voor douze points.