Ik moet dringend werk gaan maken van mijn succesverhaal, mijn succesvolle levensloop, mijn carrière. Want, zo wordt het toch gezegd, een man betekent pas iets als hij succes heeft gehad. Mannen zijn competitiebeesten, prooidieren die azen op triomf. Ze presteren om gezien te worden. De schijnwerpers op de neus. Ten seconds of fame. Succes, zowel professioneel als in de liefde: een noeste werker die ook nog eens een goed eega en vader is –al hoeft dat laatste nog niet meteen. Mannen zijn mannen als ze erkenning krijgen.
Mijn loopbaan op deze aardkloot duurt ondertussen zo’n twintig jaar en van carrière is nogal weinig sprake. Professioneel? Ik zit in een eerste jaar. Opnieuw. Voor de vijfde keer, als ik goed geteld heb. In de liefde? Dat lukt aardig, lijkt mij. Ik ken mensen die na evenveel jaren als wij al gescheiden waren. Wij kunnen officieel nog niet scheiden, dat maakt de zaak er natuurlijk eenvoudiger op.
Oh, en nogmaals. Dat papa-gedoe, dat staat momenteel onderaan op het daar-wil-ik-succesvol-in-zijn-lijstje.
Ik wil man worden, dus moet ik noest aan de arbeid. Slapen is voor zachte eitjes. Een West-Vlaamse mentaliteit kweken. Liever doodstuiken dan stoppen met travakken. Ik wil man worden, dus moet ik eerst een goed lief worden en dan later misschien man. En mannen worden vaders, maar dat is nog niet voor nu. Misschien ben ik te jong voor dit soort teksten.
Ik wil man worden, dus ik ga op zoek naar voorspoed in de dingen des levens. Succes hebben, een carrière hebben. Want dan ben je een échte man. De mensen gaan naar mij opkijken –moéten naar mij opkijken. Misschien word ik ooit achterna gefluisterd, misschien zijn de fluisteraars wel blond en knap en vrouw.
Maar nu ga ik de afwas doen, en een berichtje sturen naar mijn lief. Van onderuit opbouwen, heet dat. Een solide basis. Alle echte mannen begonnen ooit als pantoffelhelden.
Man worden.
Ik moet dringend werk gaan maken van mijn succesverhaal, mijn succesvolle levensloop, mijn carrière. Want, zo wordt het toch gezegd, een man betekent pas iets als hij succes heeft gehad. Mannen zijn competitiebeesten, prooidieren die azen op triomf. Ze presteren om gezien te worden. De schijnwerpers op de neus. Ten seconds of fame. Succes, zowel professioneel als in de liefde: een noeste werker die ook nog eens een goed eega en vader is –al hoeft dat laatste nog niet meteen. Mannen zijn mannen als ze erkenning krijgen.
Mijn loopbaan op deze aardkloot duurt ondertussen zo’n twintig jaar en van carrière is nogal weinig sprake. Professioneel? Ik zit in een eerste jaar. Opnieuw. Voor de vijfde keer, als ik goed geteld heb. In de liefde? Dat lukt aardig, lijkt mij. Ik ken mensen die na evenveel jaren als wij al gescheiden waren. Wij kunnen officieel nog niet scheiden, dat maakt de zaak er natuurlijk eenvoudiger op.
Oh, en nogmaals. Dat papa-gedoe, dat staat momenteel onderaan op het daar-wil-ik-succesvol-in-zijn-lijstje.
Ik wil man worden, dus moet ik noest aan de arbeid. Slapen is voor zachte eitjes. Een West-Vlaamse mentaliteit kweken. Liever doodstuiken dan stoppen met travakken. Ik wil man worden, dus moet ik eerst een goed lief worden en dan later misschien man. En mannen worden vaders, maar dat is nog niet voor nu. Misschien ben ik te jong voor dit soort teksten.
Ik wil man worden, dus ik ga op zoek naar voorspoed in de dingen des levens. Succes hebben, een carrière hebben. Want dan ben je een échte man. De mensen gaan naar mij opkijken –moéten naar mij opkijken. Misschien word ik ooit achterna gefluisterd, misschien zijn de fluisteraars wel blond en knap en vrouw.
Maar nu ga ik de afwas doen, en een berichtje sturen naar mijn lief. Van onderuit opbouwen, heet dat. Een solide basis. Alle echte mannen begonnen ooit als pantoffelhelden.
From → Commentaar