Mijn iPod is heilig. Het witte ding speelt minstens twee uur per dag, tijdens de momenten dat de schoolboeken niet openliggen. Soms zelfs als de schoolboeken wel openliggen, als er bijvoorbeeld buiten teveel lawaai is. Muziek is -tijdens de examens meer dan ooit- mijn vorm van ontspanning. Ik heb het nodig om mijn hoofd leeg te maken, om de nodige afleiding te hebben. De effecten van een flink lijntje door je neus jagen, zonder het lijntje en zonder de neus. Zoiets.

Ik zeg het u: Mathias zonder iPod is als een café zonder bier.

Daarom ga ik vanavond een soort ‘best of’ maken van mijn muziekcollectie, en die via de PCsuite van Nokia naar mijn gsm versassen. De gsm beschikt over 8gb aan data-opslag, en aangezien er geconverteerd wordt naar ‘een geschikt formaat voor mobiele telefoons’, zijn dat toch redelijk wat nummers.

Probleem opgelost. Een luxebeest? Ikke? Uh, eigenlijk wel.

(Mocht Nokia, in plaats van een eigen aansluiting te ontwerpen, gewoon een 3,5mm-jack gebruiken, zou er natuurlijk geen probleem geweest zijn. Nokia-oortjes op de iPod en klaar is kees. Helaas, wishful thinking.)