Misschien zijn we ook wat arrogant, nemen we teveel foto’s van anderen en zetten we ze ook online. Zonder toestemming. Misschien Twitteren we wel eens over iemand, zonder dat hij/zij het weet. Misschien denken we soms te weinig na voor we verbinding maken met het internet. Het is een mentaliteitsverschil, maar iedereen heeft het recht om zelf te bepalen hoe aanwezig dan wel afwezig hij/zij op het internet is.

Voor ons, onlinemensen, is het niet evident om constant te moeten nadenken over hetgeen we online willen zetten. We hebben het gevoel dat we rijden met een handrem op. We begrijpen niet waarom dit of dat niet online mag staan. En de offlinemensen begrijpen niet waarom het wél online moet staan.

Het is zoeken naar een evenwicht tussen de grote massa, die liever grotendeels anoniem op het internet vertoeft, en een kleine schare mensen die vaak online zijn, en die heel gemakkelijk een krachtig medium hanteren. Begrip van beide kanten, daar komt het (ook hier) op aan.

(Ik weet het, ik schreef net een blogpost zonder pointe. Het zijn een aantal bedenkingen die ik maakte. Zijn wij te arrogant in ons online gedrag? Of zijn het ‘de anderen’ die maar sneller moeten evolueren, die zich moeten schikken naar de nieuwe mogelijkheden van de moderne technologie?)