Vertellen doet Vannieuwkerke vanuit een zeteltje, aan de meet van een kermiskoers. Geflankeerd door een koelbox en met een boekje op de schoot. Want zo heeft hij het naar eigen zeggen graag. Het is een schitterende en veelzeggende manier om een voorstelling over dé volkssport bij uitstek, het wielrennen, te openen.

In Wielerjaar 2009 passeren alle belangrijke momenten van het afgelopen wielerseizoen de revue op het centrale projectiescherm. We zien Tom Boonen opnieuw afzien tussen Parijs en Roubaix, we zien Mark Cavendish de hele Champs-Elysées bij elkaar sprinten en we zien Cadal Evans de regenboogtrui in de armen sluiten. Les Supappes zorgen voor aangepaste muzikale begeleiding.

We zien ook een vrolijke Frank Vandenbroucke op café zitten, lachend met een imitator die daar aanwezig was. Die imitator staat ook op het podium tijdens Wielerjaar 2009. Dankzij hem kan Vannieuwkerke gesprekken voeren met Patrick Lefevre en met Marc Coucke, met Johan Museeuw en met Bart Wellens. Maar vooral de gesprekken met VDB blijven hangen. Die zijn grappig en ontroerend. Maar vooral: ze zijn levensecht. Even hoopten we dat het niet een imitator was, die daar zat, maar God himself.

Wielerjaar 2009 is een uitgekiende productie, boordevol subtiliteiten die we u niet gaan verklappen. Vannieuwkerke neemt zijn publiek op interessante wijze mee op sleeptouw doorheen zijn jaaroverzicht. Hij beheerst de kunst van de fijne humor goed, weet ook intiemere momenten een plaats te geven en houdt er bovenal een aangenaam tempo op na. We zagen en hoorden een ideale mix van muziek, beelden, vertelsels en geënsceneerde stukjes.

We kunnen alleen maar besluiten: wielerliefhebber, koop een van de laatste tickets voor deze voorstelling. Dit is, na de Ronde van Vlaanderen en de Tour, het mooiste wielerevenement van het jaar.